فاجعه در هند برهوت پس از ۲۰ سال
به گزارش انجمن گلف، تیم ملی سابر ایران در رقابت های شمشیربازی قهرمانی آسیا مثل همیشه ناکام بود.
به گزارش انجمن گلف به نقل از خبر آنلاین؛ قصه پرغصه شمشیربازی ادامه دارد. غصه ای تلخ و تراژیک که از تورنمنتی به تورنمنت دیگر تکرار می شود و هیچ پایانی بر آن مترتب نیست. سقوط آزاد این رشته مدتهاست شروع شده و با سرعت و حدت افزونتری پیش می رود. رشته ای که روزگاری در آسیا هماورد نداشت و برای مدال المپیک دورخیز کرده بود، حالا به حریفان درجه ۲ آسیایی هم نه نمی گوید. شمشیر شمشیربازان مدتهاست کند شده و حتی حریف رقبای متوسط و درجه چندم هم نمی گردد. رشته ای که کم کم از ستاره ها تهی شده و با خاموش شدن ستاره هایش گویی ستاره بخت و اقبالش هم افول کرده.
سالهای سال در این رشته نقد جدی این بود که همه توجهات به سابر دوخته شده و اپه و فلوره زیر سایه بلند سابر مغفول مانده اند و توجیه متولیان فدراسیون این بود که سابر شاگرد اول این رشته است و طبیعی است که بخش عمده سفره کوچک شمشیربازی سهم همین شاگرد اول شود ولی اکنون کار به جایی رسیده که سابر خودش شاگرد آخر شده و روزگارش اگر نگوییم از اپه و فلوره بدتر است، همردیف این دو اسحله قرار می گیرد. اسلحه ای که همانند هم خانواده هاش فقط می بازد و می بازد! شمشیربازی مدتهاست شاگرد اول خودرا از دست داده و این بچه زرنگ سابق بدل به شاگرد آخر شده که تنها عایدی اش از امتحانات رفوزگی است!
رشته ای که دوران افولش درست از بازی های آسیایی هانگژو شروع شد و به المپیک پاریس رسید. رشته ای که در المپیک تا لبه رستگاری و مدال رفت اما در نهایت پیش از حریفان به خود و استراتژی غلط خود باخت و اسیر سیاستهای اشتباه قبل از المپیک و اختلافات داخلی شد. مدال المپیک در پاریس ۲۰۲۴ از همیشه نزدیکتر به شمشیربازی بود حتی نزدیکتر از مدال حسرت برانگیز توکیو ۲۰۲۰ اما در سایه بی تدبیری ها و اختلافات از دست رفت تا شمشیربازی مسیر سقوط را با حدت و سرعت بیشتری پس از المپیک طی نماید. مسیری که البته سیاستهای اشتباه فدراسیون و اصرار بر آن نقش اصلی را در آن ایفا کرده اند. مسیری که به ناکجاآباد ختم شده تا گذر شمشیربازی به جاده تباهی و ناکامی بیفتد.
بعد از ملغمه انتخاب سرمربی و بالا گرفتن شعله اختلافات که شتاب سقوط شمشیربازی را افزونتر و ناکامی ها را پررنگ تر کرد، تن نحیف شمشیربازی نحیف تر شده و به نظر کورسوی امیدی وجود ندارد.
اوضاع به اندازه ای وخیم است که این دور باطل و این سریال ناکامی ها حتی به گروه های پایه هم سرایت کرده. شمشیربازی سالیان سال با متد گلخانه ای زندگی و رشد و نمو کرده و اساسا در رده پایه هیچ محلی از اعراب نداشته اما با خشکیدن گلخانه اصلی، ناکامی در بقیه رده ها بخصوص گروه های پایه هم بیشتر به چشم می آیند و بولد شده اند.
فاجعه در هند
آخرین تورنمنتی که شمشیربازی در آن شرکت کرد، قهرمانی آسیا بود که مطابق انتظارات هیچ دستاوردی نداشت. رقابتهای شمشیربازی قهرمانی آسیا ۲۰۲۶ برای سابر ایران با نتیجه ای دور از انتظار همراه بود و بدون کسب هیچ مدالی به انتها رسید.
در روز نخست و در اسلحه سابر، علی پاکدامن در جدول ۱۶ نفره پایان یافت. طاها کارگرپور در جدول ۳۲ نفره، محمد فتوحی و زاهدی هم در جدول ۶۴ نفره به کار خود پایان دادند و زهرا کارگر هم در فلوره زنان موفق نشد از مرحله مقدماتی صعود کند.
در روز دوم نجمه سازنجیان در اسلحه سابر زنان موفق به بالارفتن از دور گروهی نشد. در اپه مردان هم امیرحسین موحشی، محمد اسماعیلی، بهنام بیک و علی نمازی هم در همان دیدار نخست از مرحله حذفی شکست خوردند. ایران در اسلحه فلوره مردان هم نماینده نداشت.
در سومین روز هم ریحانه رضایی تنها نماینده ایران در اسلحه اپه بود که در جدول ۶۴ نفره شکست خورد و به کار خود در این رقابتها تمام کرد.
در چهارمین روز، تیم ملی شمشیربازی سابر ایران متشکل از علی پاکدامن، طاها کارگرپور، محمد فتوحی و نیما زاهدی با شکست برابر قزاقستان شانس مدال را از دست دادند و در جدول بازنده ها با برتری مقابل فیلیپین و امارات در رده نهم جای گرفت.
در پنجمین روز، تیم ملی شمشیربازی اپه ایران متشکل از امیرحسین موشحی، محمد اسماعیلی و علی نمازی در اولین دیدار خود مقابل قزاقستان شکست خورد و در جدول بازنده ها بعد از شکست های متوالی برابر سنگاپور، هند با یک برد خفیف برابر ترکمنستان در رده پانزدهم قرار گرفتند.
در میان آوار شکست، ناکامی تیم سابر که همیشه جزو مدال آوران ثابت ایران در آسیا بوده، بیش از بقیه توی ذوق زد و دردناک بود. شمشیربازی سابر ایران که طی سالهای اخیر یکی از قدرت های آسیا بود، در مسابقات قهرمانی آسیا ۲۰۲۶ هند برای اولین بار بعد از حدود ۲۰ دوره در هر دو بخش انفرادی و تیمی از رسیدن به مدال بازماند و زنگ خطر را قبل از بازیهای آسیایی ناگویا به صدا در آورد.
در اسلحه سابر و در بخش انفرادی، علی پاکدامن در جدول ۱۶ نفره متوقف گردید که این بهترین نتیجه برای سابر انفرادی ایران بود. در بخش تیمی هم شاگردان محمد رهبری در رتبه نهم ایستادند تا برای اولین بار طی سالهای اخیر، سابر ایران بدون مدال قهرمانی آسیا را ترک کند. حالا سابر ایران پس از حدود ۲۰ دوره حضور روی سکوی قاره کهن، دستش به هیچ مدالی نرسید و این زنگ خطری جدی برای بازیهای آسیایی ناگویا خواهد بود.
این ناکامی در حالی رقم خورد که سابر ایران در ۲۰ دوره اخیر مسابقات قهرمانی آسیا همیشه یکی از تیم های مدعی و مدال آور قاره بوده و در همه ادوار (جز ۲۰۱۱ و ۲۰۰۹) حداقل در یکی از دو بخش انفرادی یا تیمی یا هر دو بخش روی سکو رفته است.
آخرین بار که نام سابر ایران در جدول مدالی مسابقات قهرمانی آسیا آورده نشده در ارتباط با سال ۲۰۱۱ است که ایران در این دوره در مسابقات حضور نداشته است. در عین حال، قبل از آن هم سابر ایران در سالهای ۲۰۱۰، ۲۰۰۸، ۲۰۰۷، ۲۰۰۵، ۲۰۰۴ و ۲۰۰۱ روی سکو رفته و نسل های مختلف این رشته با حضور چهره هایی چون پیمان فخری، مجتبی عابدینی، محمد رهبری و علی پاکدامن، سابر ایران را به یکی از قدرت های سنتی قاره مبدل کرده بودند.
نکته قابل توجه اینست که بخش عمده ترکیب فعلی، همان نفراتی هستند که طی سالهای قبل برای ایران مدال های آسیایی کسب کرده اند و مقرر است در بازیهای آسیایی ناگویا هم به میدان بروند. هدایت تیم هم بر عهده محمد رهبری که خود یکی از ارکان موفقیتهای سالهای اخیر بوده، است.
زنگ خطر برای ناگویا
بسیاری از کارشناسان اعتقاد دارند که ریشه این وضعیت به سالهای قبل و نبود پشتوانه سازی اصولی بازمی گردد. در حالیکه سایر کشورهای آسیایی روی نسل جدید خود سرمایه گذاری می کردند، در ایران در عمل برنامه ی مدونی برای پرورش استعدادهای جوان و جانشینی برای نسل طلایی شمشیربازی وجود نداشت. نتیجه این بی برنامگی را امروز می بینیم؛ تیمی که در مسابقات قهرمانی آسیا پس از ۲۰ سال حتی کسب یک برنز کمرنگ هم عاجز است.
مسابقات شمشیربازی قهرمانی آسیا در هند آینه ی تمام نمای ضعف فعلی شمشیربازی ایران بود. در حالیکه کشورهای متوسط آسیایی هم نمایندگانی روی سکو داشتند، نامی از شمشیربازان ایران دیده نمی شد. این اتفاق در شرایطی رخ داد که پیش بینی می رفت حداقل یکی از شمشیربازان باتجربه ایران بتواند یک مدال کمرنگ بگیرد؛ اما هیچ مدال کسب نشد و تیم ملی شکستی بد و فاجعه بار را پزیرفت.
تأسف برانگیز اینکه بر مبنای راهبردهای وزارت ورزش وجوانان و کمیته ملی المپیک، شمشیربازی سابر همچون رشته های شانس مدال کاروان ایران در بازیهای آسیایی ۲۰۲۶ آیچی-ناگویا قلمداد می شد اما رویه مدیریتی و فنی فعلی این رشته مهم را در سراشیبی سقوط قرار داده و به نظر می آید با عدم تغییر دست فرمان، شاهد ادامه تیره روزی های سابر و برگشت به روزهای تاریک دو دهه قبل باشیم.
شمشیربازی ایران که تنها چند سال پیش تا یک قدمی المپیک و ثبت یک افتخار تاریخی پیش رفته بود، اینروزها آنچنان در بن بست فنی و مدیریتی گرفتار شده که حتی کسب مدال در آسیا هم برایش به یک رویا تبدیل گشته است.
ناکامی در هند را نمی توان صرفاً یک نتیجه ضعیف مقطعی دانست. تیمی که طی سالهای گذشته همیشه سهمی از مدال های آسیا را داشته و حتی در سالهای اوج خود به قهرمانی انفرادی و چندین نایب قهرمانی تیمی رسیده حالا در فاصله نه چندان زیاد تا بازیهای آسیایی ناگویا با چالش های جدی رو به رو است.
نبود هیچ نماینده ای از ایران روی سکوی آسیایی، تنها یک شکست ساده نیست؛ این زنگ خطری است برای رشته ای که تصور می رفت مسیر پیشرفت را هموار کرده است. زنگ خطری که به نظر می آید به نظر می رسد در بازی های آسیایی ناگویا خودرا به عریانی نشان خواهد داد. باید دید در این فاصله کوتاه تا ناگویا سابر ایران می تواند بار دیگر به جمع مدعیان بازگردد و یا این پایان بدون مدال، نشانه آغاز یک دوره افول برای یکی از موفق ترین رشته های ایران خواهد بود؟
به طور خلاصه رشته ای که کم کم از ستاره ها تهی شده و با خاموش شدن ستاره هایش گویی ستاره بخت و اقبالش هم افول کرده. سال های سال در این رشته نقد جدی این بود که همه توجهات به سابر دوخته شده و اپه و فلوره زیر سایه بلند سابر مغفول مانده اند و توجیه متولیان فدراسیون این بود که سابر شاگرد اول این رشته است و طبیعی است که بخش عمده سفره کوچک شمشیربازی سهم همین شاگرد اول شود ولی حالا کار به جایی رسیده که سابر خودش شاگرد آخر شده و روزگارش اگر نگوییم از اپه و فلوره بدتر است، همردیف این دو اسحله قرار می گیرد. رشته ای که در المپیک تا لبه رستگاری و مدال رفت اما در نهایت قبل از حریفان به خود و استراتژی غلط خود باخت و اسیر سیاست های اشتباه پیش از المپیک و اختلافات داخلی شد.
منبع: ncgu.ir
این مطلب انجمن گلف را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان انجمن در مورد این مطلب